باستر کیتون
جوزف فرانک باستر کیتون بازیگر، کمدین و فیلمساز آمریکایی، متولد 4 اکتبر 1895 بود. کیتون در سه سالگی به همراه پدر و مادرش در سه کیتون شروع به اجرا کرد. او اولین بار در سال 1899 در ویلمینگتون، روی صحنه ظاهر شد. به واسطه قوانین آمریکا، کیتون مجبور به تحصیل در مدرسه شد اما تئاتر را رها نکرد. کیتون در نیروهای اعزامی آمریکا در فرانسه با لشکر 40 پیاده نظام ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی اول خدمت کرد. او در مدت زمانی که یونیفرم پوشیده بود، دچار عفونت گوش شد که شنوایی او را برای همیشه مختل کرد. در سال 1920 فیلم «The Saphead» منتشر شد که در آن کیتون اولین نقش اصلی خود را در یک فیلم بلند داشت. این بر اساس یک نمایشنامه موفق به نام هنریتای جدید بود که قبلاً یک بار با عنوان «The Lamb» فیلمبرداری شده بود و داگلاس فیربنکس نقش اصلی را بازی میکرد. کیتون در همین سال توانست اولین فیلم خود، «One Week» را با استودیو باستر کیتون پروداکشنز را کارگردانی کند. فیلمهای کیتون در برخی موارد نویسندگانی به غیر از خود او داشت، ولی بیشتر فیلمهای درجه یک را خودش نویسندگی کرد. مهارت کیتون در بازیگری نیز غیرقابل انکار است. جرات و مهارت او در اجرای بسیاری از صحنههای خطرناک و دلهرهآور ستودنی بود. شاید صحنهای که بیشتر در ذهن مخاطبان مانده باشد، فرو ریختن خانه بر سر کیتون در فیلم « Steamboat Bill, Jr. » در سال 1928 است که او در میان پنجرهای سالم بیرون آمد. این فیلم جز بهترین آثار کیتون نیز محسوب میشود. به غیر از این اثر، « Our Hospitality» محصول 1923، « The Navigator» محصول 1924، « Sherlock Jr.» محصول 1925، « Seven Chances» محصول 1925، « The Cameraman» محصول 1928 و « The General» محصول 1926 از آثار بهیادماندنی کیتون محسوب میشوند. فیلم « The General» که از دید بسیاری، بهترین کار کیتون است، در آن زمان با انتقادهای جدی برای خط داستانی آن مواجه شد که برای او شکستی عظیم به حساب آمد. فیلمهای او دیگر فروش آنچنانی نداشتند و این مسئله باعث شد تا با یک کمپانی فیلمسازی قرارداد امضا کند. استودیو فیلمسازی MGM بشدت خلاقیت آثار کیتون را کم میکرد. کیتون کارگردانی و بازیگری را در کنارهم ادامه داد و فعالیتی بیش از 4 دهه را تا 1966 ادامه داد، جایی که آخرین فیلمش، « The Scribe» را بازی نمود و طولی نکشید تا در همان سال بر اثر سرطان درگذشت.