آندری تارکوفسکی
آندری آرسنیویچ تارکوفسکی، کارگردان، فیلمنامهنویس و نظریهپرداز فیلم، متولد 4 آوریل 1932 در شوروی بود.در دوران کودکی به موسیقی علاقهمند بود. آندری پیانو را در یک مدرسه موسیقی خواند و در کلاسهای یک مدرسه هنری شرکت کرد. از نوامبر 1947 تا بهار 1948، بهدلیل بیماری سل در بیمارستان بستری شد. تارکوفسکی دوران دانشجویی موفقی نیز داشت اگرچه تحصیلات خود را به پایان نرساند ولی به عنوان پژوهشگردر موسسه آکادمی علوم فلزات غیرآهنی مشغول به کار شد. او در یک سفر تحقیقاتی یک ساله شرکت کرد و همین سفر باعث شد که تارکوفسکی تصمیم به تحصیل در رشته ی سینما را بگیرد. در سال 1954، تارکوفسکی برای موسسه دولتی فیلمبرداری (VGIK) درخواست داد و در برنامه کارگردانی فیلم پذیرفته شد. معلم تارکوفسکی، میخائیل روم بود که بسیاری از کارگردانان تاثیر گذار سینما شاگرد او بودند. در سال 1956، تارکوفسکی اولین فیلم کوتاه دانشجویی خود به نام «قاتلان» را بر اساس داستان کوتاهی از ارنست همینگوی کارگردانی کرد. اولین فیلم بلند تارکوفسکی (Ivan’s Childhood) در سال 1962یک فیلم نیمه تمام به کارگردانی«ادوارد آبالوف» بود که تارکوفسکی این فیلم را کامل کرد. بهعقیده بسیاری از مخاطبان و منتقدین سینما، بهترین اثر تارکوفسکی، «آینه» (Mirror) محصول 1975 است که بسیاری از مضامین دوران کودکی او مثل تخلیه، مادر و دو فرزندش، پدر گوشهگیر، مدت زمان بستریشدن در بیمارستان در این فیلم مشهود هستند. فیلمهای تارکوفسکی دارای مضامین معنوی و متافیزیکی بودند و بهدلیل سرعت کم و برداشتهای طولانی، تصاویر بصری رویایی، و نگاه ویژه به طبیعت همیشه مورد توجه قرارمی گرفتند. اودر ۲۹ دسامبر ۱۹۸۶ درگذشت و در پاریس به خاک سپرده شد کارنامه فیلمهای بلند آندری تارکوفسکی، به 7 عدد خلاصه میشود اما همین تعداد نیز بعد از مرگ او ، همچنان بهعنوان آثاری شاخص در تاریخ سینما شناخته میشود.