تری گیلیام   

تری گیلیام

ترنس ونس گیلیام فیلمساز، انیماتور، هنرپیشه، کمدین و عضو سابق گروه کمدی مونتی پایتون آمریکایی الاصل، متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۴۰ است. در سال 1952، خانواده گیلیام به محله پانوراما سیتی لس آنجلس نقل مکان کردند. گیلیام در دبیرستان بیرمنگام تحصیل کرد، جایی که رئیس کلاس خود بود، و با کسب نمرات A در درسهایش دیپلم گرفت. او سپس وارد دانشگاه شد و در سال 1962 با لیسانس هنر در علوم سیاسی از کالج Occidental فارغ التحصیل شد.

گیلیام کار خود را به عنوان انیماتور و کاریکاتوریست استریپ آغاز کرد. او سفری را به اروپا آغاز کرد با رفتن به انگلستان، سکانس‌هایی را برای سریال کودکانه « Do Not Adjust Your Set» که از سال 1968 تا 1969 روی آن کار می‌کرد، ساخت و در آن اریک آیدل، تری جونز و مایکل پیلین نیز حضور داشتند. از سال 1969 تا 1974، تری مشغول فعالیت در Monty Python’s Flying Circus شد. جایی که از ابتدا خود را متعلق به آنجا می‌دانست.

در سال 1975، گیلیام کار خود را به‌عنوان کارگردان با کارگردانی مشترک « Monty Python and the Holy Grail» با تری جونز آغاز کرد که این کار تبدیل به یکی از معروف‌ترین آثار تری گیلیام شد. از آنجایی که پایتون شروع به استراحت‌های طولانی‌تری بین پروژه‌های بعد از اثر قبلی کرد، گیلیام با تکیه بر تجربه‌ای که به دست آورده بود، به یک فیلمساز انفرادی تبدیل شد. در سال 1977، گیلم اولین فیلم خود را خارج از گروه، «Jabberwocky»، کارگردانی کرد که یک فیلم کمدی در دوران داستانی قرون وسطی بود. اما این فیلم گیلیام را راضی نکرد، او به دنبال ساخت سه‌گانه‌ای بود که در ذهنش آن را پرورش می‌داد. در نهایت سه گانه تخیل نوشته گیلیام درباره عصر انسان شامل « Time Bandits» (1981)، « Brazil» (1985) و « The Adventures of Baron Munchausen » (1988) به نمایش عموم درآمد. در این بین، فیلم دوم مقبولیت بیشتری کسب نمود و نامزد جایزه اسکار نیز شد، هرچند که نتوانست آن را کسب کند. سه سال بعد در 1991، گیلیام کارگردانی اثر « The Fisher King» را برعهده داشت که یکی از شاهکارهای او محسوب می‌شود.

فیلم‌های گیلیام، نه تنها در میزانسن، بلکه حتی بیشتر از آن در عکاسی، ظاهری متمایز دارند که اغلب تنها از طریق یک کلیپ کوتاه قابل تشخیص است. برای ایجاد یک فضای سورئال از ناآرامی روانی و جهانی خارج از تعادل، او اغلب از زوایای دوربین غیرمعمول، به‌ویژه نماهای با زاویه پایین، نماهای با زاویه بالا و زوایای هلندی استفاده می‌کند. این خصوصیات در تمامی فیلم‌های او مشهود است. آخرین آن‌ها، « The Man Who Killed Don Quixote » محصول 2018 است که مورد توجه منتقدین و مخاطبان سینما نیز قرار گرفت.