راینر ورنر فاسبیندر   

راینر ورنر فاسبیندر

راینر ورنر فاسبیندر فیلمساز، بازیگر، نمایشنامه‌نویس تئاتر، کارگردان، آهنگساز و تدوینگر آلمانی، متولد 31 مه 1945 بود. او سه هفته پس از اشغال شهر توسط ارتش ایالات متحده و تسلیم بی قید و شرط آلمان به دنیا آمد. عواقب پس از جنگ جهانی دوم عمیقاً دوران کودکی او و زندگی خانواده‌اش را تحت‌تاثیر قرار داد. والدین فاسبیندر از اعضای فرهیخته بورژوازی بودند. در سال 1951، والدینش طلاق گرفتند. مادرش به کلن نقل مکان کرد در حالی که پدرش او را در مونیخ بزرگ کرد. فاسبیندر در نوجوانی به مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد. هرچند که دوران مدرسه را ناتمام گذاشت و با پدرش به کلن نقل مکان نمود. فاسبیندر در طول دورانی که با پدرش داشت، شروع به غوطه‌ور شدن در دنیای فرهنگ، نوشتن اشعار، نمایشنامه‌های کوتاه و داستان کرد.

او به توصیه مادرش به آموزش بازیگری پرداخت. در آنجا با هانا شیگولا آشنا شد که یکی از مهمترین بازیگران او شد. در این مدت، او اولین فیلم‌های ۸ میلی‌متری خود را ساخت و به عنوان دستیار کارگردان، صداپیشگی یا نقش‌های کوچک بازیگری کار کرد. پس از اینکه در دوره‌های مختلف ناموفق بود، به تئاتر سوق پیدا کرد. فاسبیندر از کارهای تئاتری خود به‌عنوان سکوی پرشی برای ساخت فیلم استفاده کرد. و بسیاری از بازیگران و گروه‌های تئاتر در تمام دوران حرفه‌ای‌ سینمایی‌اش با او کار کردند. او به شدت تحت تأثیر فیلم «Verfremdungseffekt» و سینمای موج نو فرانسه، به‌ویژه آثار ژان لوک گدار قرار گرفت.

برخلاف دیگر نویسندگان اصلی سینمای جدید آلمان مانند فولکر شلوندورف، ورنر هرتزوگ و ویم وندرس که شروع به ساخت فیلم کردند، پیشینه صحنه‌ای فاسبیندر در سراسر آثارش مشهود بود. علاوه‌بر این، او یاد گرفت که چگونه تمام مراحل تولید، از نویسندگی و بازیگری گرفته تا کارگردانی را مدیریت کند. این تطبیق‌پذیری در فیلم‌های او نیز نمایان شد، جایی که فاسبیندر علاوه‌بر برخی از مسئولیت‌های ذکر‌شده، آهنگساز، طراح تولید، فیلمبردار، تهیه‌کننده و تدوینگر نیز بود. او همچنین در 30 پروژه از کارگردانان دیگر ظاهر شد. فاسبیندر با کار همزمان در تئاتر و فیلم، سبک خاص خود را از تلفیقی از این دو هنر خلق کرد. اگرچه مورد تحسین بسیاری از منتقدان قرار گرفت، اما برای مخاطبان انبوه، بسیار سخت و غیرقابل دسترس بود.

اولین فیلم بلند فاسبیندر، « Love Is Colder Than Death» محصول 1969، که ساختارشکنی بر فیلم‌های گانگستری دهه 1930 و 1940 آمریکا بود. به جرات می‌توان گفت دهه 1970، اوج هنر کارگردانی فاسبیندر را شاهد بودیم. جایی که « Ali: Fear Eats the Soul» محصول 1974، « The Bitter Tears of Petra von Kant» محصول 1972 و « The Marriage of Maria Braun» محصول 1979 را کارگردانی کرد تا عصری درخشان برای این کارگردان آلمانی باشد. هرچند که عمر کارگردانی او خیلی فراتر از این دهه نبود. فاسبیندر در زمان ساخت آخرین فیلم خود، «Querelle» (1982)، مقادیر قابل‌توجهی مواد مخدر و الکل مصرف می‌کرد. او در اثر مصرف بیش از حد کوکائین در 10 ژوئن 1982 و در 37 سالگی درگذشت.