چارلی چاپلین
سر چارلز اسپنسر چاپلین جونیور بازیگر، فیلمساز و آهنگساز انگلیسی، متولد ۱۶ آوریل ۱۸۸۹ بود. دوران کودکی چاپلین مملو از فقر و سختی بود و این مسیر سخت برای تبدیلشدن به یک سوپراستار در سینما است که او را خاص میکند. در سال 1898، مادرش به آسایشگاه روانی منتقل شد و پدرش نیز در سال 1900 درگذشت. چاپلین از زمانی که در مدارس فقیرنشین بود ، شروع به اجرا روی صحنه کرد. چارلی به درس خواندن متعهد نبود و در 13 سالگی مدرسه را ترک کرد. در ۱۴ سالگی، اندکی پس از عود مجدد بیماری مادرش، در یک آژانس تئاتر در وست اند لندن ثبت نام کرد.
شروع فعالیت چاپلین در سینما، در 1914 برای استودیوی کیستون اتفاق افتاد. در همان سال در فیلم « Making a Living» به ایفای نقش پرداخت. چاپلین در سال 1915 با شرکت ساخت فیلم اسانای و سال بعد با شرکت فیلم the Mutual قرارداد امضا کرد. در سال 1918، چاپلین شروع به تولید فیلمهای خود کرد. در ابتدا آنها را از طریق First National Pictures و سپس از طریق United Artists، شرکتی که با مری پیکفورد، داگلاس فیربنکس و دی. دبلیو. گریفیث تأسیس کرده بود، منتشر نمود.
چاپلین در طول زندگی خود سه جایزه از آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک دریافت کرد. در اولین مراسم اسکار، که در 16 مه 1929 برگزار شد، او ابتدا برای فیلم « The Circus» (1928) نامزد بهترین بازیگر مرد و بهترین کارگردانی شد. آکادمی دو نامزدی او را کنار گذاشت و او جایزه افتخاری را برای نویسندگی، کارگردانی، تهیهکنندگی و بازیگری دریافت کرد. نمیتوان بهطور قطع اعلام کرد که کدام دهه، فیلمهای چارلی چاپلین دارای بهترین ویژگیهای سینمایی و داستانی بودند، زیرا او در تمام طول دوران هنری خود، آثار ارزشمندی را خلق نمود. آثار چاپلین به لحاظ داستانی، شاید یک پله جلوتر از زمان خود بود. او مباحثی را در فیلمهایش دنبال میکرد که تلنگری اساسی در زندگی انسانها محسوب میشد. «Modern Times» محصول 1936 شاید برترین این نمونهها باشد. فیلمی که انسان را در هیاهوی دنیای مدرن ماشینی نشان میدهد و این نکته را یادآور میشود که چقدر در دنیای ماشینها، در حال غرق شدن است.
چاپلین تا اواخر دهه 1950 به کارگردانی و بازیگری ادامه داد. او اغلب بهعنوان کارگردان و بازیگر فیلمهای خود ایفای نقش میکرد. آخرین اثر چاپلین در قواره یک کارگردان، «The Chaplin Revue» محصول 1959 است. چاپلین در دو دهه آخر زندگی حرفهای خود، روی ویرایش مجدد و به ثمر رساندن فیلمهای قدیمی خود برای انتشار مجدد، همراه با تضمین حقوق مالکیت و توزیع آنها تمرکز کرد.
اگرچه چاپلین هنوز برنامه هایی برای پروژه های سینمایی آینده داشت، در اواسط دهه 1970 او بسیار ضعیف گشته بود. او چندین سکته مغزی دیگر را تجربه کرد که برقراری ارتباط را برای او دشوار کرد و مجبور شد از ویلچر استفاده کند. در اکتبر 1977، سلامتی چاپلین به حدی کاهش یافت که نیاز به مراقبت مداوم داشت. در اوایل صبح روز کریسمس 1977، چاپلین پس از سکته مغزی در خواب درگذشت.